ॐ
1
ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਗੁਰੁਦ੍ਰੁਹ ਸੀ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਦਾ ਸੀ।
2
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਲੰਘਾ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਾ ਮਿਲਿਆ। ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ।
3
ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਦਰੱਖਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਬੇਲ ਪੱਤਰ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਸੀ। ਉਸ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
4
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਹਿਰਨੀ ਉਸ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਆਈ। ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਮਾਨ ਚੁੱਕੀ। ਉਸਦੇ ਹੱਥੋਂ ਕੁਝ ਬੇਲ ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਟਪਕ ਕੇ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ।
5
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥੋਂ ਪਹਿਲੀ ਪਹਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਗਈ। ਹਿਰਨੀ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਡਰ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?'
6
ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਭੁੱਖ ਮਿਟਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।' ਹਿਰਨੀ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, 'ਮੈਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ ਆਵਾਂਗੀ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।'
7
ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੂਜੀ ਪਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਿਰਨੀ ਆਈ। ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਵੀ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਮਾਨ ਚੁੱਕੀ। ਫਿਰ ਬੇਲ ਪੱਤਰ ਡਿੱਗੇ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਹੋ ਗਈ।
8
ਦੂਜੀ ਹਿਰਨੀ ਨੇ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਆਵੇਗੀ। ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
9
ਤੀਜੀ ਪਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਿਰਨੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਆਈ। ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਕਮਾਨ ਚੁੱਕੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਬੇਲ ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਗਈ।
10
ਇਸ ਹਿਰਨੀ ਨੇ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਤੋਂ ਸਮਾਂ ਮੰਗਿਆ। ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਅੱਜ ਉਸਦੀ ਰਾਤ ਭੁੱਖੇ ਰਹਿ ਕੇ ਬੀਤ ਗਈ ਹੈ।
11
ਚੌਥੀ ਪਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਹਿਰਨ-ਹਿਰਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।'
12
ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦਾ ਮਨ ਪਿਘਲ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਉਸਦੀ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
13
ਇਸ ਅਣਜਾਣੇ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਰਾਤ ਭਰ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਕਾਰਨ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ। ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੀ।
14
ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਰੱਖੇਗਾ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੁੱਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗੀ।
15
ਇਸੇ ਕਾਰਨ, ਮਹਾਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
Meaning & Translation
Verse 1
Once upon a time, there lived a poor hunter on Earth. His name was Gurudruha. He lived in the forest, hunted animals, and supported his family.
Verse 2
One time, on the day of Mahashivratri, he went into the forest for hunting. He spent the whole day but found no prey. Evening fell, and darkness spread.
Verse 3
Out of fear, he climbed a tree, which happened to be a Bael Patra tree. Beneath that tree was a Shivling, of which he was unaware.
Verse 4
At night, a doe came under the tree to drink water. The hunter saw her and raised his bow. From his hands, some Bael leaves and drops of water fell onto the Shivling.
Verse 5
Thus, unknowingly, the first quarter of worship was performed by him. The doe saw the hunter and, scared, asked, 'What do you want?'
Verse 6
The hunter said, 'I want to kill you to satisfy my hunger.' The doe pleaded, 'I am pregnant. I will give birth to my children and then return; then you can kill me.'
Verse 7
The hunter let her go. In the second quarter of the night, another doe came. She had a fawn with her. Seeing her, the hunter again raised his bow. Again, Bael leaves fell, and worship was performed.
Verse 8
The second doe also pleaded in the same way, saying she would return after meeting her husband and children. The hunter let her go too.
Verse 9
In the third quarter of the night, another doe came with her fawns. The hunter raised his bow for the third time, and this time too, unknowingly, the Shivling was worshipped with Bael leaves and water.
Verse 10
This doe also asked for time from the hunter. The hunter thought that his night had passed hungry.
Verse 11
In the fourth quarter of the night, all the deer, including the bucks and does, came to the hunter with their family and said, 'We have fulfilled our promise. Now you can hunt us.'
Verse 12
The hunter's heart melted. He realized that their truthfulness and adherence to Dharma were more important than his hunger. He let them all go.
Verse 13
Due to this unknowingly observed fast and the night-long vigil, the hunter received the grace of Lord Shiva. His sins were destroyed, and he attained salvation.
Verse 14
Lord Shiva blessed him, saying that whoever observes this fast with devotion will have all their sorrows removed and will attain peace and happiness.
Verse 15
For this reason, the fast of Mahashivratri and the worship of Lord Shiva are considered very important.
✨Spiritual Benefits
Observing the Shiva Vrat, especially on Mondays or Mahashivratri, with devotion and sincerity, bestows immense blessings from Lord Shiva. Devotees are believed to attain spiritual purification, freedom from sins, and fulfillment of their righteous desires, including good health, prosperity, peace, and marital bliss. It also helps in overcoming obstacles, reducing negative karma, and ultimately leads to salvation (moksha) and liberation from the cycle of birth and death. The simple act of offering Bael Patra and water, even unknowingly, as shown in the Katha, can bring divine grace.
Frequently Asked Questions
mahashivratri vrat katha in punjabi pdf
While we do not provide a direct PDF download here, the complete Mahashivratri Vrat Katha in Punjabi, along with its Romanized transcription and English meaning, is available in the 'verses' section of this document. You can easily read and follow the sacred narrative of Lord Shiva's glory and the significance of the Mahashivratri fast.
shiv katha punjabi
Yes, this document provides a comprehensive Shiv Katha (story of Lord Shiva) specifically adapted for those seeking it in Punjabi. It details the traditions and narrative associated with Shiva's fasting days, particularly Mondays and Mahashivratri, offering spiritual insights and guidance for devotees.
vrat in punjab
Vrat (fasting) holds significant importance in Punjabi culture, as it does across India, as a form of devotion, purification, and seeking divine blessings. Many Punjabis observe fasts dedicated to various deities, with Shiva Vrat on Mondays and Mahashivratri being particularly popular. These fasts are undertaken for spiritual growth, fulfillment of wishes, and overall well-being, often accompanied by recitations of Vrat Kathas like the one presented here.